Ana SayfaRehber › İnşaat Asansörü Kontrolü

İnşaat Asansörü Periyodik Kontrolü Nasıl Yapılır?

Şantiye asansörü, bina asansörüyle karıştırılmaması gereken bir iş ekipmanıdır: Asansör Yönetmeliği kapsamı dışındadır, İş Ekipmanları rejiminde kontrol edilir. Çerçeve TS EN 12159 / TS EN 12158-1 / TS EN 16719, azami periyot 1 yıl; kontrolün kalbi paraşüt sistemi ve mast-ankraj zinciridir.

İnşaat asansörü kontrolü nedir?

Mast (kolon) üzerinde kremayer-pinyon tahrikle çalışan şantiye asansörlerini kapsar: insan ve yük taşıyanlar, yalnız yük taşıyanlar ve taşıma platformları. Kontrol; mast-ankraj zincirinin (düşeylik, ek cıvataları, yapıya bağlantı), emniyet zincirinin (paraşüt sistemi, kapı kilitleri, sınır anahtarları, aşırı yük) ve kaldırma davranışının (yük testleri) doğrulanmasıdır.

İnşaat asansörünün şematik yan görünüşü: yapıya ankrajlı kafes mast ve ek flanşları, mast üzerindeki kremayer dişlisi, kabin ve kabin kapısı kilidi, kabin üstünde kremayer-pinyon tahrik ünitesi, kabin altında paraşüt freni, üst ve alt sınır anahtarları, mast dibinde tamponlar, zemin çevre koruması, kat kapıları ve topraklama bağlantısı; ayrı çerçevelerde kremayer-pinyon ile paraşüt freni detayı ve mast eki ile yapı ankrajı detayı gösterilmiştir.
İnşaat asansörünün muayene noktaları: mast-ankraj zinciri, kremayer-pinyon tahrik, kabin ve kat kapısı kilitleri, paraşüt freni, sınır anahtarları ve tampon; kırmızı oklar serbest mast yüksekliği ile ankraj aralığının nereden ölçüldüğünü, alt çerçeveler kremayer kavraması ile mast ekinin detayını gösterir.

Yasal dayanak ve standartlar

📜 Mevzuat çerçevesi
⚠️ Bina yükseldikçe asansör değişir: kurulum sabit değildir

İnşaat asansörünün diğer kaldırma ekipmanlarından ayrılan yanı, şantiye boyunca büyüyen bir kurulum olmasıdır: kat çıkıldıkça mast eklenir, yapıya yeni ankraj atılır. Periyodik kontrol yalnız makineyi değil güncel kurulumun üretici montaj projesine uygunluğunu da kapsar — serbest mast yüksekliği, ankraj aralıkları ve kat kapısı korumaları her kontrolde mevcut yüksekliğe göre yeniden değerlendirilir.

Kim yapabilir?

EK-III'e göre makine mühendisleri, mekatronik mühendisleri, metalürji ve malzeme mühendisleri, imalat mühendisleri, makine veya metal eğitimi bölümü mezunu teknik öğretmenler ya da makine tekniker veya yüksek teknikerleri yapabilir. İnşaat asansörü Ek Madde 2'deki akreditasyon kapsamında değildir — yetkili mühendis kontrolü yeterlidir; raporda kontrolü yapanın EKİPNET kayıt numarası bulunur.

Adım adım kontrol

  1. Kimlik ve sınıf: Marka/model/seri, tip (insan+yük / yalnız yük / taşıma platformu), kapasite ve kişi sayısı, mevcut kurulum yüksekliği; CE etiketi, montaj projesi ve bakım kayıtları.
  2. Mast ve ankrajlar: Düşeylik, mast ek cıvataları, kremayer diş aşınması, ankrajların üretici projesindeki aralık ve detaya uygunluğu, serbest mast yüksekliği.
  3. Kabin ve kapılar: Kabin yapısı ve döşemesi, kabin kapı kilit emniyeti, kat kapıları ve kilitleri (kabin katta değilken açılamama), zemin çevre koruması.
  4. Emniyet fonksiyonları: Aşırı hız regülatörü ve paraşüt (düşme önleyici) testi — üretici prosedürüyle; üst/alt sınır anahtarları, aşırı yük emniyeti, acil durdurma ve acil iniş tertibatı, topraklama ve elektrik bağlantıları.
  5. Yük testleri (EK-III uygulaması): Statik test kapasitenin 1,25 katı, dinamik test 1,1 katı ile; fren davranışı ve kat seviyeleme gözlenir.
  6. Raporlama: Bulgular Uygun/Uygun Değil/Uygulanamaz işaretlenir, kusurlar derecelendirilir; operatör eğitim belgeleri de kayda geçer.

Ölçüm ve muayene protokolü

Ön koşullar. Kontrol, asansör kabini en alt konumda ve boşken başlar; üretici montaj projesi, kullanma kılavuzu, önceki periyodik kontrol raporu ve bakım kayıtları görülmeden ölçüme geçilmez. Şantiye asansörünün diğer kaldırma ekipmanlarından farkı, muayenenin makineyi değil o günkü kurulumu konu almasıdır: mevcut mast yüksekliği, eklenmiş mast sayısı ve atılmış ankraj sırası kontrol başlarken kayda geçirilir, çünkü bir önceki kontrolden bu yana ekipman fiilen büyümüştür. Kullanılan tork anahtarı, kumpas ve/veya mastar, çelik metre ve şakül ya da su terazisinin adı, seri numarası ve kalibrasyon bilgileri rapora yazılır; kalibrasyon kaydı bulunmayan bir aletle alınan değer rapor dilinde ölçüm sayılmaz.

Sıra. Önce belge ve etiket, sonra taşıyıcı yapı (mast–ankraj), ardından kabin ve kapılar, sonra emniyet fonksiyonları, en son yük testleri yapılır. Bu sıra keyfî değildir: paraşüt sistemi ve sınır anahtarları doğrulanmadan yüklü test yaptırmak, korumasız bir yapıyı zorlamak anlamına gelir. Testler bittikten sonra taşıyıcı elemanlar kalıcı deformasyon yönünden bir kez daha gözden geçirilir.

Kanca ve kaldırma bloğunun muayenesi

Yalnız yük taşıyan kurulumlarda ve yardımcı kaldırma düzeneklerinde yük, kabinin yanı sıra kanca üzerinden de taşınabilir. Kanca, kaldırma zincirinin en küçük ama en çok yüklenen parçasıdır; muayenesi yukarıdan aşağıya, kanca bloğundan başlar.

Kaldırma kancası ve kanca bloğunun şematik çizimi: halatlar, makaralar, yan plakalar, alt travers, bilyalı yatak, dönebilir somun, dişli sap, kanca gövdesi ve emniyet mandalı ile ayrıca gövde kesiti ve mandalın kanca ucuna değdiği ve değmediği iki durum gösterilmiştir.
Detay — kancanın muayene ve ölçüm noktaları: taralı bantlar çatlak, aşınma ve deformasyon aranan bölgeleri, kırmızı oklar kumpas ve/veya mastarla ölçülen mesafeleri, kesikli kesit çizgisi ise gövde kesitinin alındığı düzlemi gösterir.

Bloğun en üstündeki halat–makara–plaka takımında makaranın serbest döndüğü, oluk profilinin halat çapıyla uyumlu olduğu ve yan plakalarda deformasyon bulunmadığı görülür. Bloğun altındaki yatay travers ile bilyalı yatak ve altıgen somun takımında aranan şey harekettir: kanca kendi ekseninde serbest dönmeli, somun ise emniyetli olmalıdır. Dönmeyen kanca yük bağlanırken sapanı burar, emniyeti alınmamış somun ise bloğu tümüyle serbest bırakır.

Somunun içinden geçen düşey gövde parçasında — sap ya da şank — çatlak, ezilme ve diş hasarı aranır. Sapın kanca gövdesine bağlandığı boyun bölgesi bir kesit değişim noktasıdır ve gerilme orada yığılır; çatlak ile kalıcı bükülme öncelikle burada beklenir. Ağzı kapatan emniyet mandalı yalnız "var" olmakla yeterli sayılmaz: mandal kanca ucuna değmeli ve bırakıldığında yayıyla kendiliğinden kapanmalıdır. Uca ulaşmayan ya da yayı yorulmuş mandal, yükün ağızdan çıkmasını engellemez.

Ağzın açık tarafındaki uçta kırılma, parça kopması ve açılma izi; ağzın iç eğrisinde çatlak aranır, yüzey işlemesinin bozulmamış olması gözetilir. Ağzın alt eğrisi, yani sapanın oturduğu temas yüzeyi, aşınma ve oyulma yönünden ayrıca değerlendirilir. Kanca gövdesi üzerinde kaynak ya da onarım izi bulunması başlı başına bir bulgudur: kaynak, gövdenin ısıl işlem geçmişini ve dolayısıyla taşıma hesabını geçersiz kılar.

Ağız açıklığı ve gövde kesiti ölçümü

Kancada iki büyüklük sayı olarak rapora girer: ağız (boğaz) açıklığı ve gövde kesiti. İkisi de kumpas ve/veya mastarla ölçülür, kesitte kalıcı daralma aranır ve değerler ekipmanın ilk ölçüsüyle — o yoksa aynı kancanın önceki kontrol değeriyle — karşılaştırılır. Raporsis şablonunda bunun karşılığı "Kanca Ağız Açıklığı Artışı (%)" alanıdır. Sınır değer önce üreticinin verdiği değerdir; üretici bir değer vermemişse yaygın çıpa ASME B30.10'un ≤ %5 / 6 mm ölçütüdür. Sayının yanına hangi kaynaktan alındığı da yazılır — kaynağı belirtilmemiş bir sınır, raporda savunulabilir bir ölçüt değildir.

Numaralı muayene noktaları işaretlenmiş tam çizim, genişletilmiş açıklamalar ve 79 rapor şablonunun tamamı Raporsis içinde. Ücretsiz denemeyi başlatın — kredi kartı bilgisi ya da ödeme gerekmez.

Kontrol maddeleri

Çelik halat ve zincir muayenesi

İnşaat asansörünün ana tahriki kremayer-pinyondur; buna karşılık karşı ağırlıklı kurulumlarda, yardımcı kaldırma düzeneklerinde ve halatla askıya alınan taşıma platformlarında yük yine çelik halattan geçer. Yukarıdaki listenin halat/zincir maddesi bu durumda aşağıdaki noktalar üzerinden değerlendirilir.

Çelik halat şeması: kesitte öz, demetler ve teller ile iki dik eksende çap ölçümü; tambur, makara ve uç bağlantıdan oluşan halat yolu; boyuna görünüşte sarım ve sayım uzunlukları; beş ayrı bozulma biçimi.
Detay — çelik halatta çapın nereden ölçüldüğü, hangi bölgelerin temas bölgesi olduğu ve hangi bozulma biçimlerinin arandığı.

Çap ölçümü. Halat çapı, halatı çevreleyen dış daireden ölçülür: kumpas en geniş noktayı kavrayacak biçimde yerleştirilir ve ölçüm birbirine dik iki eksende alınır. Tek eksende alınan değer ezilmiş ya da yassılaşmış bir halatta gerçek daralmayı gizler. Halatın kendi yapısını tanımak ölçümün ön şartıdır: ortadaki lif ya da çelik öz demetleri taşır ve kesitte tam ortada görünür; demet bir tel öbeğidir, halat bu demetlerin örülmesiyle oluşur ve kesitte her demetin içindeki teller ayrı ayrı seçilir. Bir demetin halat üzerinde bir tam sarım yaptığı uzunluk demet adımıdır; halatın yapısına bağlıdır ve boyuna görünüşte ölçülür.

Kırık tel sayımı. Kırık teller gelişigüzel değil, tanımlı uzunluklarda sayılır: halat anma çapının (d) altı katı ve otuz katı uzunluklar. Bu iki sayım uzunluğu yalnızca halat çapından türetilir, yani halatı ölçmeden sayım da yapılamaz. Kırık telin ucu demet tepesinde dışa taşar ve genellikle elle tarandığında hissedilir; yüzey aşınmasında ise tel tepeleri düzleşir ve halat çapı bütün olarak daralır. Korozyon dış yüzeyde ve demet aralarında aranır. Kafes deformasyonunda demetler dışa açılarak sepetleşir, ezilmede ise kesit yuvarlaklığını kaybederek yassılaşır; ikisi de tek bir noktada bile görülse halatın o bölgesi taşıyıcı sayılmaz.

Halat yolu. Halatın kendisi kadar üzerinde çalıştığı yüzeyler de incelenir: tamburda sarım düzeni ve tambur sınırı, makarada oluk profilinin halat çapıyla uyumu, uç bağlantıda soket ya da klemens çevresi ile halatın bağlantıya giriş bölgesi. Bozulmaların çoğu rastgele dağılmaz; makara girişleri, tambur ilk sarımı ve uç bağlantı çıkışı gibi tekrar tekrar bükülen bölgelerde yoğunlaşır, muayene de öncelikle oralara odaklanır. Zincirle çalışan düzeneklerde ölçülen büyüklük bakla iç boyundaki kalıcı uzamadır; şablondaki "Halat/Zincir Uzama (%)" alanında kullanılan çıpa zincirde ≤ %5 (ISO 3056) ya da üreticinin kendi verdiği değerdir.

Hangi ekipman, hangi rapor?

Şantiyede düşey taşıma yapan birden çok ekipman bulunur ve raporlar sık sık birbirine karışır. Ayrım, ekipmanın nasıl taşındığına ve insan taşıyıp taşımadığına bakılarak yapılır:

Bu ayrım biçimsel değildir: doğru şablon seçilmediğinde kontrol maddeleri ekipmanın gerçek risk profiliyle örtüşmez. Mast üzerinde tırmanan bir ekipmana halat muayenesi ağırlıklı bir format kesmek, kremayer-pinyon ve ankraj zincirini raporun dışında bırakır.

Kullanım öncesi kontroller periyodik kontrolün yerine geçmez

İnşaat asansörü, şantiye boyunca defalarca değişen bir kurulumdur: her mast eklemesi ve her yeni ankraj, ekipmanın taşıyıcı yapısını değiştirir. Bu değişikliklerden sonra yapılan kurulum ve kullanım öncesi kontroller işletmenin sorumluluğundadır ve periyodik kontrolün yerine geçmez; tersi de doğrudur — periyodik kontrol raporu, aradaki her mast eklemesini önceden onaylamış sayılmaz.

Muayene eden mühendis açısından pratik sonuç şudur: rapora kontrol anındaki kurulum yüksekliği yazılır ve bulgular o yükseklik için geçerlidir. Bir sonraki kontrole kadar bina yükselip mast uzatılacaksa, bu ara kurulumların kaydı işletmede aranır. Kurulum kayıtlarının hiç tutulmadığı bir şantiyede, ankraj aralığı ve serbest mast yüksekliği ölçümleri o günkü durumdan ibaret kalır — rapor bunu açıkça söylemelidir.

Sahada sık görülen kusurlar

Sıkça Sorulan Sorular

Şantiye asansörü Asansör Yönetmeliği'ne mi girer?

Hayır. Şantiyelerde kurulan inşaat asansörleri, Asansör Yönetmeliği'nin kapsam dışı bıraktığı istisnalar arasındadır; iş ekipmanı sayılır ve İş Ekipmanları Yönetmeliği EK-III rejiminde periyodik kontrole tabidir. Bu yüzden bina asansörlerindeki yıllık muayene kuruluşu düzeni burada geçerli değildir; kontrol, yönetmelikte sayılan yetkili teknik unvanlarca yapılır.

İnsan taşıyan ve yalnız yük taşıyan asansörün standardı farklı mı?

Evet. EK-III üç standarda atıf yapar: TS EN 12159 insan ve yük taşıyan şantiye asansörleri, TS EN 12158-1 yalnız yük taşıyanlar, TS EN 16719 taşıma platformları içindir. Kontrolde önce ekipmanın hangi sınıfta olduğu belirlenir; insan taşıyan asansörde kabin kapı kilitleri ve paraşüt sistemi çok daha sıkı değerlendirilir.

Paraşüt (düşme önleyici) sistemi nasıl test edilir?

Aşırı hız regülatörü ve düşme freni, üreticinin tanımladığı prosedürle (çoğu makinede kumanda üzerinden yapılan düşme testi) denenir: kabin yüklü indirilirken paraşüt sisteminin kabini yakalayıp kilitlediği doğrulanır. Test sonrası fren üretici talimatına göre yeniden kurulur; mast ve kremayer dişlilerinde hasar olup olmadığı kontrol edilir.

Mast ve ankrajlarda neye bakılır?

Mast profillerinin düşeyliği, ek yerlerindeki cıvataların sıkılığı, kremayer dişlilerinin aşınması ve yapıya bağlantı ankrajlarının üretici montaj projesindeki aralık ve detaya uygunluğu kontrol edilir. Serbest mast yüksekliği üretici sınırını aşamaz; bina yükseldikçe eklenen mast ve ankrajlar da kontrol kapsamına girer.

İnşaat asansörü kontrolünü kimler yapabilir?

İş Ekipmanları Yönetmeliği EK-III'e göre makine mühendisleri, mekatronik mühendisleri, metalürji ve malzeme mühendisleri, imalat mühendisleri, makine veya metal eğitimi bölümü mezunu teknik öğretmenler ya da makine tekniker veya yüksek teknikerleri yapabilir; azami periyot 1 yıldır. İnşaat asansörü Ek Madde 2'deki akreditasyon kapsamında değildir; raporda kontrolü yapanın EKİPNET kayıt numarası bulunur.

İnşaat asansörü raporu Raporsis'te hazır şablon

Yolcu+yük ve yalnız yük (taşıma platformu) tipleri tek şablonda: 16 kontrol maddesi — mast-ankraj, paraşüt sistemi ve aşırı hız regülatörü testleri dahil — statik-dinamik test yükü alanlarıyla Raporsis'te hazır. Şantiyenin tüm asansörlerini tek işte raporlayın.

Raporsis, bu kontrollerin raporunu teklif, iş takibi ve faturayla birlikte tek yerden yöneten bir periyodik kontrol yazılımıdır.

Bu raporu Raporsis'te 10 dakikada hazırlayın →